Powstanie Styczniowe (1863-1864) było jednym z najważniejszych zrywów
niepodległościowych w historii Polski, które miało na celu odzyskanie wolności
spod panowania rosyjskiego.
Przyczyny wybuchu
Bezpośrednią przyczyną powstania była tzw. branka – przymusowy pobór do wojska
rosyjskiego, przeprowadzony niespodziewanie w Warszawie w nocy z 14 na 15
stycznia 1863 roku. Decyzja ta wywołała falę niezadowolenia i doprowadziła do
ogłoszenia powstania przez Komitet Centralny Narodowy 22 stycznia 1863 roku.
Przebieg walk
Powstańcy atakowali rosyjskie garnizony na terenie Królestwa Polskiego oraz ziem
litewskich i ruskich, co rozszerzyło zasięg walk. Mimo heroizmu polskich
żołnierzy i zaangażowania ok. 200 tys. osób, przewaga armii rosyjskiej –
liczącej pod koniec 1863 roku ponad 400 tys. żołnierzy – przesądziła o klęsce
zrywu.
Przywódcy i represje
Powstanie miało kilku przywódców, m.in. Ludwika Mierosławskiego, Mariana
Langiewicza i Romualda Traugutta, który został aresztowany w 1864 roku i skazany
na śmierć. Po upadku powstania carskie władze wprowadziły surowe represje:
egzekucje, zsyłki na Syberię, konfiskaty majątków, likwidację klasztorów i
rusyfikację.
Źródło:
https://wcrbrzeg.wp.mil.pl/aktualnosci/powstanie-styczniowe-historia-walk-o-wolnosc/
Niech Bóg błogosławi wolnej i suwerennej Polsce! |